Pastorale column | De kerk is fantastisch

5 april 2022

De titel van deze column is ook de titel van een boek van de Vlaamse kerkjurist Rik Torfs en van een studiedag waar ik onlangs bij aanwezig was. Rik Torfs vertelde daar dat de eerste vraag die hij kreeg toen hij deze titel voorstelde was: dat bedoel je toch zeker ironisch? Kijk om je heen, wat er gebeurt in de kerk, dan is zo’n uitspraak toch zeker de ironie ten top. Maar nee, hij bedoelde het niet ironisch.

Zeker, er is heel veel mis in de kerk. Ook in onze parochie. Er is verdriet over weer een kerkgebouw dat gesloten moet worden. Ook in onze parochie is het niet altijd pais en vree tussen mensen onderling. Het aantal betrokkenen en vrijwilligers loopt terug.

Het is goed om stil te staan bij deze ervaringen. Zij doen pijn en die pijn moeten we erkennen. Want het doet gewoon verdriet als je afscheid moet nemen van het gebouw waar je zo veel jaar lief en leed met elkaar hebt gedeeld, waar je Gods aanwezigheid hebt ervaren.

Als mensen ruzie maken met elkaar is dat altijd vervelend, maar nog veel pijnlijker als dat gebeurt in een gemeenschap waar de liefde centraal zou moeten staan.

Als je je jarenlang met hart en ziel hebt ingezet voor de gemeenschap, doet het pijn als je ziet dat er niemand is om het stokje van je over te nemen.

Gisteren vroeg een van de vrijwilligers mij: als je dit allemaal zo ziet, vind je het dan nog wel leuk? Nu vind ik ‘leuk’ niet altijd het belangrijkste criterium, maar toch, ja, ik vind het nog leuk. Want er is ook zo veel moois.

Rik Torfs wijst er in zijn boek op dat het fantastische van de kerk is dat volmaaktheid en onvolmaaktheid naast elkaar kunnen bestaan. De kerk is geen waterdicht systeem, dat mooi is in zijn volmaaktheid, maar ook verstikkend.

De kerk is fantastisch omdat er groei is én verval. Omdat er duidelijke regels zijn voor wie daar behoefte aan heeft, maar zij ook de vrijheid neemt om dwars tegen de regels in te gaan als de liefde daarom vraagt. Omdat de kerk antwoorden geeft op de grote vragen van het leven, maar ook ruimte biedt aan zoekers en niet-weten. Omdat het ook soms wel fijn is om juist helemaal alleen in een kapel of kerkgebouw te zijn, even niets te moeten en gewoon te zijn.

We zijn met zijn allen bezig met het synodaal proces. We zijn gevraagd om mee te denken wat voor ons van waarde is in de kerk. Er is ruimte om kritiek te geven en pijn te delen. Maar laten we niet vergeten ook stil te staan bij de vraag wat voor ons de kerk zo mooi maakt, wat ons inspireert, rust of kracht geeft. Wat de kerk fantastisch maakt.

Lara van der Zee.

Meer nieuws

Pastorale column | 4 mei – Dodenherdenkingen

Op 4 mei vinden er op vele plaatsen herdenkingsdiensten plaats […]

2 mei

Vrijwilligerswerk voor Oekraïne

Ondersteuner gastgezinnen Oekraïense vluchtelingen Wil jij je inzetten voor vluchtelingen […]

5 apr

Bisdomnieuwsbrief nummer 3, jaargang 10 is verschenen

Op de website van het Bisdom van ‘s-Hertogenbosch is een […]

5 apr

Vastenactie 2022

Dit jaar wordt de Vastenactie gehouden voor de inrichting van […]

4 apr

Apostelen 2.0: ‘Zieke, sta op en ga!’

In de Andreasgroep van Apostelen 2.0 wordt deze ochtend het […]

20 mrt

Bisdomnieuwsbrief nummer 2, jaargang 10 is verschenen

Op de website van het Bisdom van ‘s-Hertogenbosch is een […]

7 mrt

Pastorale column | Tijd om te horen, te zien, en te vertrouwen

Tijd om te horen, te zien, en te vertrouwen Als […]

27 feb

Synodaal proces in de R.-K. Kerk

Synodaal proces in de R.-K. Kerk: Parochie De Twaalf Apostelen […]

20 jan

Welkom bij onze Parochie

Welkom bij Parochie De Twaalf Apostelen. Wij zijn een parochie […]

6 jan