Koor van de oude kerk aan de Valkstraat
Wanneer er in Overasselt voor het eerst sprake was van een parochiekerk is niet bekend, maar in ieder geval bestond die al in de dertiende eeuw. De kerk stond op de plek waar zich nu de voormalig hervormde kerk bevindt, aan de Valkstraat. De kerk zelf is het restant van een laatgotische kerk die in de vijftiende eeuw is gebouwd en vele jaren als parochiekerk van Overasselt fungeerde.
In 1609 – toen de hervorming hier haar intrede deed – werd de toenmalige pastoor, Petrus van Aken, beroepen tot predikant van de nieuw opgerichte hervormde gemeente en hij trouwde meteen met zijn huishoudster. Het kerkgebouw werd de Overasseltse katholieken ontnomen. Zij gingen voortaan in Mook, Linden, Gassel of Beers naar de kerk, maar pastoor Fabritius uit Mook en andere priesters kwamen ook wel naar Overasselt om in het geheim missen op de dragen en de sacramenten toe te dienen. Mogelijk gebeurde dat in boerderij de Tempel aan de Maas.
Deze ondergrondse periode duurde tot 1672, toen de Fransen onze streek binnenvielen. Het was katholieken sindsdien weer toegestaan om openlijk hun godsdienst te belijden en de katholieken van Over- en Nederasselt kregen gezamenlijk de beschikking over een schuurkerk die vermoedelijk aan de Oude Veerweg in Nederasselt heeft gestaan. Na het vertrek van de Fransen in 1678 mochten de katholieken deze blijven gebruiken. In 1729 is de kerk echter door brand verwoest en werd er een nieuwe schuurkerk gebouwd in het buurtschap Schoonenburg.
Gedenkteken schuurkerk en waterstaatskerk aan de Rotsestraat
Toen de Fransen in 1795 opnieuw ons land binnenvielen kregen de katholieken grotere vrijheden. In 1808 probeerden de Overasseltse parochianen via koning Lodewijk Napoleon het oude kerkgebouw aan de Valkstraat terug te krijgen. Van die kerk was intussen niet meer over dan het priesterkoor. Dit verzoek zal zijn afgewezen want de kerk bleef in hervormde handen en de katholieken moesten voorlopig genoegen blijven nemen met hun schuurkerk.
In 1835 liet pastoor De Ruijter naast de schuurkerk een waterstaatskerk bouwen, waarna de schuurkerk werd afgebroken. Nu hadden Over- en Nederasselt voor het eerst sinds lange tijd weer een echte kerk met een toren. Niet lang daarna, in 1840, mochten de katholieken bij de nieuwe kerk ook een eigen begraafplaats inrichten. Van de kerk is helaas geen foto bewaard gebleven.
