Nieuwe pastoor
Onze bisschop Gerard de Korte heeft per 1 juli een nieuwe pastoor voor onze parochie benoemd. Zijn naam is Titus Santhanam, op dit moment pastoor van de Sint Christoffelparochie in West-Maas en Waal. U krijgt te zijner tijd meer informatie over hem en zijn ontvangst in onze parochie.
Zijn komst is vreugdevol nieuws, maar het betekent ook het vertrek van anderen.
Theo Lamers zal per diezelfde datum 1 juli zijn werkzaamheden als administrator beëindigen. En ook Frits Hendriks zal dan uit onze parochie weggaan. Hij verhuist naar de Abdij van Berne in Heeswijk-Dinther. Zijn afscheid staat gepland voor maandag 29 juni, het hoogfeest van Petrus en Paulus, met een viering om 19.00 uur.
Opening Passionkruis
Het grote kruis van de Passion ligt weer in de tuin van het parochiecentrum in Wijchen. Iedereen is daar welkom om een kaarsje aan te steken, iets in het intentieboek te schrijven, een gebedslintje vast te knopen of even rustig te zitten.
De tent met het kruis is op donderdag 19 maart geopend met een korte viering.
Pastorale column – Wit
Terwijl ik langs de verfschappen in de bouwmarkt loop, valt het me weer op: de bijzondere namen die worden gegeven aan verfkleuren. Sommige beschrijven gewoon de kleur: oudroze, zachtgroen. Maar daarnaast zijn er ook nog kleuren als: verademing, connected, vrede, open armen en fractie. Die laatste is overigens een roze tint.
Elk jaar wordt door Pantone, een toonaangevend bedrijf in modekleurenland, een kleur van het jaar gekozen. Voor 2026 is dat ‘cloud dancer’. Dat is een bijzondere keuze, want Cloud Dancer is eigenlijk … wit! Wit is de kleur van het jaar 2026.
Wit is naar mijn gevoel vooral gebrek aan kleur. Saai. Daarom was ik ook op zoek naar kleuren voor op de muur. Alleen maar witte muren en deuren is wel een beetje saai. Maar toen ik er verder over na ging denken, kreeg de kleur wit meer gelaagdheid.
Neem de uitleg die Pantone zelf gaf bij hun keuze. Wit symboliseert volgens hen rust, helderheid en een frisse start in een chaotische wereld. In een wereld met een stortvloed aan informatie, politiek gerommel en onzekerheid is er een verlangen naar eenvoud en kalmte. We zijn op zoek naar een omgeving die eerder kalmeert dan stimuleert. Dit commerciële bedrijf zegt letterlijk: “Cloud Dancer herinnert ons eraan dat er macht zit in de stilte en kracht in zachtheid.”
Daar word ik even stil van. Ik zie in het nieuws iemand die probeert macht te krijgen door zo hard mogelijk te schreeuwen. En word eraan herinnert dat de macht bij uitstek, onze God, zich laat vinden in de stilte.
Wit is ook een van de liturgische kleuren in onze kerk. De kleur die wordt gedragen op feestdagen. Wit staat voor zuiverheid, vreugde, licht, nieuw begin en nieuw leven.
Hoe bijzonder is het dan dat dit jaar ook nog wit begon. Voor het eerst sinds lange tijd was er weer eens echte sneeuw. De gladheid die dat veroorzaakte was natuurlijk hinderlijk. Maar het was ook heel mooi. Door de reflecterende witte sneeuw leek zelfs een bewolkte dag lichter. Een laag sneeuw lijkt ook de geluiden te dempen. Als er dan ook nog eens minder auto’s rijden wordt het heerlijk stil op straat. Soms hoorde je alleen nog het geluid van spelende kinderen.
Om terug te komen op de naam ‘cloud dancer’, wolkendanser. Wolken zijn niet helemaal wit. Een bewolkte hemel lijkt eerder grijs. Als ik op dit moment naar buiten kijk, naar de wit-grijze wolken die langs trekken, geeft dat eerder een somber gevoel. De zon is nergens te zien. Maar ik weet wel dat die achter de wolken zit. Soms piept er toch een straaltje zon door een gat in de wolken.
Figuurlijk lukt het mij soms ook om niet aan de grijze onderkant van de wolken te blijven hangen, maar tot aan de bovenkant te komen. Waar de zon volop schijnt en wolken helder wit zijn. Ik hoop dat 2026 voor ons een jaar wordt waarin we door het wolkendek kunnen breken om de lichtheid te ervaren. Dat we kunnen dansen op de wolken en de zwaarte en donkerte even kunnen vergeten.
Weer rondkijkend in mijn huis bedenk ik dat het nog niet zo’n slecht idee is om de muren ‘gewoon’ wit te houden.
pastor Lara van der Zee-Hanssen
Grote Vragen bijeenkomsten
Op donderdag 29 januari vond de eerste Grote Vragen bijeenkomst plaats, een nieuw initiatief van geloofsavonden waarin we ons met mensen van ongeveer 30-50 jaar willen verdiepen in thema’s die de groep zelf naar voren brengt. Deze eerste avond ging over de twaalf apostelen: wie waren zij en wat kunnen wij in het hier en nu van hen leren? Dat bleek voldoende stof voor een mooi gesprek!
De volgende bijeenkomst staat gepland op donderdag 5 maart en heeft als thema de paascyclus. Deze tijd van Aswoensdag tot Pinksteren is één van de belangrijkste perioden van het kerkelijk jaar. Maar wat vieren we nou precies op de verschillende dagen, en welke verhalen uit de Bijbel liggen daaraan ten grondslag? We gaan samen op ontdekking uit en gaan in gesprek over wat deze tijd voor ons persoonlijk betekent.
Voor meer informatie en aanmelding: info@detwaalfapostelen.nl
Kerk op schoot viering
Op zondag 25 januari 2026 hebben we voor het eerst een viering gehouden voor kinderen van 0 tot 5 jaar en hun (groot)ouders. Wat was dat leuk! We hebben het verhaal van de ark van Noach verteld, lekker gespeeld met de boot, de dieren en de regenboog, gezongen en lichtjes aangestoken (en net zo enthousiast weer uitgeblazen).
Dit gaan we zeker vaker doen.
Een kerk op schoot viering is een interactieve viering voor de allerjongsten om kennis te maken met de kerk en met bijbelverhalen.
De Kerststallen in Overasselt
De kerststal in de kerk van Overasselt
Over deze kerststal bestaat een mooi verhaal. Voor zover bekend is dit verhaal voor het eerst opgetekend in 1981 in het kerstnummer van Missiethuisfront, een Overasselts tijdschrift dat verscheen tussen 1966 en 1983. Het verhaal is van de hand van meester Jacques Schlicher, oud-hoofd der school (1900-1982). Het speelt zich af in de tijd van pastoor Van Esch, pastoor van Overasselt van 1890 tot 1925. Hieronder een korte versie.
Jager Toon Peters was vier dagen voor kerst aan het jagen. Hij hoopte een paar haasjes of konijntjes te verschalken voor de burgemeester en voor de pastoor. Het was moeilijk deze keer vanwege het gure weer, waardoor de hazen en konijnen in hun holen bleven. Toen opeens spitste Pluto, zijn hond, de oren en stond doodstil. Toon keek rond, maar zag alleen een boer die spurrie aan het maaien was. Ineens schoot daar een haas dwars over het veld. Toon legde aan en schoot, pief-paf. Ineens een schreeuw en de boer viel tegen de vlakte. Toon spoedde zich naar de liggende man en zag met ontsteltenis dat het zijn vriend Jan was. “God in de hemel”, prevelde hij, “as ik ‘m mar nie doodgeschoten heb. Grote God help me, ik beloof … Ja, wa beloof ik? Ik beloof ’n nije grote kerststal vör in de kerk, as ie ‘r deur kömt”. Toon bracht zijn vriend naar het dichtstbijzijnde huis en daar werd de gewonde, die op meerdere plaatsen bloedde, verbonden. De dokter, “Graafsche Jan”, werd gewaarschuwd en die verwijderde enkele hagelkorrels uit het gewonde been. Alles bij elkaar viel het nogal mee. De dokter bracht Jan in zijn auto naar huis.
’s Middags bracht Toon hem daar een bezoek. De lust tot jagen was Toon inmiddels vergaan, al ging het nog zo goed met de gewonde. Na het ziekenbezoek ging hij naar de pastoor. Blijkbaar had Toon toch een haasje voor de pastoor want hij werd op royale wijze betaald. Toen ze een sigaar aan het roken waren zei Toon ineens: “Pastoor, dieje kerststal die wij in de kerk hebbe is ok niks biezonders, viende gij ok nie?” Al was de pastoor het er mee eens, hij verwonderde zich wel over Toons opmerking en vroeg naar de bedoeling ervan.
“Nou, mijnheer pastoor”, zei Toon nu op zijn hooghollands, “ik wil de kerk een nieuwe, prachtige kerststal geven”. Pastoor van Esch wist niet wat hij hoorde, maar raakte er al gauw van overtuigd dat Toon meende wat hij zei. De pastoor wist dat de jezuïeten in Nijmegen voor hun kerk een nieuwe kerststal hadden aangeschaft. Hun oude kerststal was dus overbodig en te koop. Dat was een kans! Daags erna fietste Toon naar de stad en belde aan bij het klooster. ’t Was zoals de pastoor had gezegd: de kerststal was te koop. Over de prijs werden ze het snel eens en de volgende dag haalde Jupkes Jan, de vrachtrijder van Overasselt, de stal met de beelden op. De pastoor bracht de oude beelden met hulp van Hend de koster weer naar de zolder en zodra de nieuwe kerststal was gearriveerd werd hij, één dag voor kerst, in de kerk geplaatst.
Tijdens de kerstpreek wees een dankbare herder erop dat een van zijn “schapen” de vorstelijke nieuwe stal, compleet met herders en schapen, geschonken had. Het “schaap” kreeg er een kleur van, maar dat heeft niemand opgemerkt.
De kerststal buiten de kerk
In december 2015 is in de kerk van Overasselt de tentoonstelling Kerststallen met een verhaal gehouden. Deze tentoonstelling van honderd kerststallen, waarbij achter elke stal een verhaal te lezen was, trok de belangstelling van maar liefst zeshonderd bezoekers.
Na aftrek van de onkosten voor de tentoonstelling was er nog geld over van de giften die door de bezoekers in de diverse spaarpotten zijn gedaan. Hiervan is in het voorjaar van 2016 op initiatief van de toenmalige voorzitter een ‘buitenkerststal’ aangeschaft, bestaande uit een stal met diverse beelden.
De kerstgroep – oorspronkelijk afkomstig uit een Duits tuincentrum en in 2006 in Maastricht gekocht – was eigendom van een beeldenliefhebber uit Moordrecht (Zuid-Holland), die de stal elk jaar op de dijk aan de Hollandse IJssel zette. De schoolkinderen van Moordrecht kwamen deze kerststal daar bewonderen en hoorden er het verhaal over de geboorte van Christus. Bij de aanschaf ontbrak de herder, die volgens de vorige eigenaar ‘druk aan het werk’ was. Sinds 2016 staat de kerstgroep rond kerst bij de kerk van Overasselt. In de jaren daarna zijn nog een herder en een schaap toegevoegd.
Een aantal van de beelden is door Jan Dinnissen, Gerrit Janssen en Fons Smulders gerestaureerd.
Contactraad H. Antonius Abt