Featured Image

Pastorale column | 4 mei – Dodenherdenkingen

Op 4 mei vinden er op vele plaatsen herdenkingsdiensten plaats en gaan onze gedachten uit naar de oorlogsslachtoffers van de Wereld Oorlog II. Maar ook naar al die slachtoffers die nog dagelijks omkomen door brut geweld en oorlogshandelingen vanaf 1945, alsmede naar de oorlogsslachtoffers die in de laatste maanden omgekomen zijn.

Bij velen van ons roept de dag van vandaag herinneringen op aan persoonlijke ervaringen en aan persoonlijk leed. Sinds de jaren 40-45 zijn de eerste dagen van mei niet meer te vergeten. Hoewel onze herdenking in het bijzonder uitgaat naar onze eigen mensen, betrekken wij daarin ook al degenen die in de verschrikkelijke en onmenselijke tijden van toen en nu hun leven moesten laten of daarvan nu nog geestelijk of lichamelijk de blijvende gevolgen ondervinden. Daarom gedenken wij de doden uit ons eigen verleden, tegelijkertijd onvermijdelijk in gedachten al degenen die vandaag de dag hun leven verliezen voor recht en vrijheid van hun medemensen.

Elk jaar wordt het aantal kleiner van hen die deze verschrikkingen zelf hebben meegemaakt. En toch wonen er in ons nog altijd 2,4 miljoen ouderen die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt. Het gevaar bestaat dat 4 mei een formaliteit gaat worden, en 5 mei een vrije dag met een vaag-weten-waarom. We moeten ons realiseren dat de herdenking van 4 en 5 mei géén terugblikken mag zijn. De dood van de velen toen en van tegenwoordig, de gedachtenis aan hen nu, moet er telkens weer aan blijven herinneren dat het kwaad van haat en discriminatie nog altijd onder ons is.

Ons herdenken en bezinnen is onvolledig en niet eerlijk, indien wij daarbij tevens niet diegenen gedenken die nu op dit moment op allerlei manieren niet vrij zijn, die in concentratiekampen en gevangenissen zijn, die achtergesteld worden vanwege ras of geloof, die leven in een onaanvaardbare economische afhankelijkheid.
Zo zijn de 4e en 5e mei dagen, waarop we gezamenlijk stilstaan bij oorlog en vrede, vrijheid en onderdrukking, verantwoordelijkheid en democratie, menswaardigheid en respect.

Vrijheid vraagt onderlinge solidariteit want anders ie het een valse vrijheid. Moge deze dagen ons inspireren tot het voortzetten van de goede strijd tot er werkelijk vrede, vrijheid en gerechtigheid is voor allen die deze aarde bewonen.
Het lijkt zo vanzelfsprekend, zo logisch bijna in vrijheid te kunnen leven. de meesten onder ons zijn in vrijheid geboren en opgegroeid. Ze weten niet beter. Zij weten niet wat het betekent in onvrijheid te moeten leven. onderdrukt te worden en geen enkele kant meer op te kunnen. Daarom is het goed stil te staan op 4 en 5mei bij oorlog en vrede en dat wij vooral de vrede doorgeven aan elkaar.

Diaken Hennie Witsiers.

Het toepasselijke gedicht “Mijn Oorlog” van Meike Nooijen sluit hierbij aan.

Mijn oorlog speelt zich af in films.
Ik ken ze niet, de kampen, de treinen van angst.
De slachtoffers slechts toneelspelers.
Mijn oorlog staat gedrukt in dikke boeken.
Ik ken ze niet, de gruwelijke beelden van verdriet.
De doden zijn slechts cijfers.
Mijn oorlog.
Twee stille minuten, eens per jaar.
Ik ken hem niet.
Maar ik besef de angst
het leed van toen en nu.
Ik herdenk.

Featured Image

Pastorale column | De kerk is fantastisch

De titel van deze column is ook de titel van een boek van de Vlaamse kerkjurist Rik Torfs en van een studiedag waar ik onlangs bij aanwezig was. Rik Torfs vertelde daar dat de eerste vraag die hij kreeg toen hij deze titel voorstelde was: dat bedoel je toch zeker ironisch? Kijk om je heen, wat er gebeurt in de kerk, dan is zo’n uitspraak toch zeker de ironie ten top. Maar nee, hij bedoelde het niet ironisch.

Zeker, er is heel veel mis in de kerk. Ook in onze parochie. Er is verdriet over weer een kerkgebouw dat gesloten moet worden. Ook in onze parochie is het niet altijd pais en vree tussen mensen onderling. Het aantal betrokkenen en vrijwilligers loopt terug.

Het is goed om stil te staan bij deze ervaringen. Zij doen pijn en die pijn moeten we erkennen. Want het doet gewoon verdriet als je afscheid moet nemen van het gebouw waar je zo veel jaar lief en leed met elkaar hebt gedeeld, waar je Gods aanwezigheid hebt ervaren.

Als mensen ruzie maken met elkaar is dat altijd vervelend, maar nog veel pijnlijker als dat gebeurt in een gemeenschap waar de liefde centraal zou moeten staan.

Als je je jarenlang met hart en ziel hebt ingezet voor de gemeenschap, doet het pijn als je ziet dat er niemand is om het stokje van je over te nemen.

Gisteren vroeg een van de vrijwilligers mij: als je dit allemaal zo ziet, vind je het dan nog wel leuk? Nu vind ik ‘leuk’ niet altijd het belangrijkste criterium, maar toch, ja, ik vind het nog leuk. Want er is ook zo veel moois.

Rik Torfs wijst er in zijn boek op dat het fantastische van de kerk is dat volmaaktheid en onvolmaaktheid naast elkaar kunnen bestaan. De kerk is geen waterdicht systeem, dat mooi is in zijn volmaaktheid, maar ook verstikkend.

De kerk is fantastisch omdat er groei is én verval. Omdat er duidelijke regels zijn voor wie daar behoefte aan heeft, maar zij ook de vrijheid neemt om dwars tegen de regels in te gaan als de liefde daarom vraagt. Omdat de kerk antwoorden geeft op de grote vragen van het leven, maar ook ruimte biedt aan zoekers en niet-weten. Omdat het ook soms wel fijn is om juist helemaal alleen in een kapel of kerkgebouw te zijn, even niets te moeten en gewoon te zijn.

We zijn met zijn allen bezig met het synodaal proces. We zijn gevraagd om mee te denken wat voor ons van waarde is in de kerk. Er is ruimte om kritiek te geven en pijn te delen. Maar laten we niet vergeten ook stil te staan bij de vraag wat voor ons de kerk zo mooi maakt, wat ons inspireert, rust of kracht geeft. Wat de kerk fantastisch maakt.

Lara van der Zee.

Featured Image

Vrijwilligerswerk voor Oekraïne

Ondersteuner gastgezinnen Oekraïense vluchtelingen

Wil jij je inzetten voor vluchtelingen uit Oekraïne? Meld je dan nu aan als vrijwilliger! Wij zoeken vrijwilligers die gastgezinnen kunnen ondersteunen.

Wat is je rol?

Je ondersteunt gastgezinnen die Oekraïense vluchtelingen opvangen. Dit doe je samen met een andere vrijwilliger. Je bent vraagbaak voor allerlei praktische zaken waar gastgezinnen tegenaan lopen en waar zij hulp bij kunnen gebruiken (administratieve zaken, dagelijks leven, de situatie in Oekraïne, etc). Je wordt ondersteund door een vrijwilligerscoördinator van het Leger des Heils en je ontvangt relevante trainingen. Je werkt samen met Takecarebnb, het Rode Kruis en/of  Vluchtelingenwerk die ook ondersteuning bieden aan de vluchtelingen. Na je eerste bezoek heb je vooral contact met de gastgezinnen via telefoon, mail of app. Je hebt een rol als ondersteuner, niet als hulpverlener.

Aanmelden

Wil je je aanmelden als gastgezin-ondersteuner? Klik hier voor meer informatie én meld je aan!

Featured Image

Vastenactie 2022

Dit jaar wordt de Vastenactie gehouden voor de inrichting van het gezondheidscentrum in Bonomo (Kameroen). Dit gezondheidscentrum zal bijdragen aan prenatale en verloskundige zorg, vaccinatieprogramma ’s, het malaria project en tandheelkundige zorg. De bouw van het gezondheidscentrum is in juni 2021 van start gegaan en staat bij het Casey ’s Home in Bomono. Dit gezondheidscentrum moet in het jaar 2022 ingericht gaan worden.

De parochiële werkgroep Vastenactie heeft besloten voor het jaar 2022 mee te werken aan dit project. Inmiddels heeft de Bisschoppelijke Vastenactie dit project goedgekeurd. Aan ons wordt een bijdrage van € 19.850,00 gevraagd. Om dit bedrag bijeen te krijgen zal van 3 april tot en met 24 april 2022 worden gecollecteerd.

Evenals voorgaande jaren zal het niet mogelijk zijn dat er in alle wijken / dorpen een huis-aan-huis-collecte gehouden kan worden, omdat er niet voldoende collectanten zijn. Indien er bij u niemand aan de deur komt, vragen wij u om uw bijdrage ten behoeve van de Vastenactie mee naar de kerk te brengen en deze te deponeren in de daarvoor bestemde collectebus. Ook kunt u uw bijdrage rechtstreeks storten op de bankrekening van de Vastenactie; IBAN NL21 INGB 0000 0058 50 onder vermelding van project nr. 401862.

Wij doen een dringend beroep aan eenieder om mee te doen. Wanneer het bedrag niet volledig bijeenkomt, kan een gedeelte niet ingericht worden. Dat kunnen wij ons niet permitteren.

Hartelijk dank voor uw medewerking,
de parochiële werkgroep Vastenactie.

 

Featured Image

Apostelen 2.0: ‘Zieke, sta op en ga!’


In de Andreasgroep van Apostelen 2.0 wordt deze ochtend het verhaal van de verlamde man verteld en gespeeld (Marcus 2).

Het is zo druk in Kafarnaüm dat vier mensen de moeite nemen om de verlamde door een gat in het platte dak bij Jezus te brengen. Een verhaal over geloof, vertrouwen, ziek zijn en genezen (willen) worden: over de draagkracht van een gemeenschap.

Team Apostelen 2.0

Contact

Parochiecentrum
Oosterweg 4
6602 HD Wijchen
Telefoon: (024) 6412627
Email: info@detwaalfapostelen.nl

Openingstijden
Naar aanleiding van de nieuwe maatregelen is het parochiecentrum de komende weken gesloten.

Telefonisch bereikbaar
Maandag t/m vrijdag tussen 9.00-12.00 uur.

Ook blijven we uiteraard geopend voor het ophalen van spullen e.d.

Buiten de openingstijden is er alléén in dringende gevallen een pastor bereikbaar via alarmnummer (06) 13 93 43 68.

U kunt ook het contactformulier gebruiken.

Bankgegevens
Algemeen (o.a. Misintenties):
NL70RABO0135464048

Kerkbalans:
NL65RABO0135463459

Kerkhofzaken:
NL66RABO0111670020